Eίπα παράλληλα με το YourFaceSoundsFamiliar να γράψω και για τα χτεσινοσημερινά. (Κάθε Κυριακή βγάζω το καπέλο στη Μπεκατώρου που για 'μένα είναι η μεγαλύτερη τηλεοπτική ανακάλυψη στην παρουσίαση - έξω τα Καρντάσιανς, που δεν έχουν καν λόγο ύπαρξης) Μετά την τηλεκριτική μου, ναι συνδυάζω τρας με κουλτούρα, swing με Γαρμπή, και scrunchy με jelly shoes (soon to be το τελευταίο, αν βρω παρέα γιατί κανείς δε με πάει πουθενά με τα ζελεδένια παπουτσάκια μου), θέλω να διαφημίσω και το χτεσινό μαγαζί, Sensimilia στην Πανόρμου, παλιά, κλασική αξία, με reggae, ethnic, soul, funk, jazz, dubstep και ο,τι λάχει μουσικές και τέλεια διακόσμηση. Να πάτε άμα ψάχνετε στέκι για χορό και το να παίξει το Freestyler (waka maka fon) δεν είναι για εσάς δυσάρεστη έκπληξη. Μας κέρασαν και κάτι περίεργα σκευάσματα - γιατί κάναμε κέφι βρε αδερφέ, και λογαριασμό!
Εκεί πήγαμε κι εμείς χτες λοιπόν να γιορτάσουμε το γενέθλιο φιλενάδας που έκλεισε επιτέλους τα 23, γιατί μέχρι και μια μέρα πριν έλεγε πως είναι 22! Αλλά εντάξει οι γυναίκες είμαστε όσο νιώθουμε, γι' αυτό κι εμείς βάλαμε τα κεράκια να δείχνουν 32(!) Επίσης της φόρεσα μια διακριτικότατη στέκα που αγόρασα, με μια τουρτα πλαστική με φούξια γκλίτερ, λευκό φραμπαλά, άσπα-ροζ φουντάκια, 3 πλαστικά κεριά να εξέχουν προς τα πάνω, κι ένα χρυσοσκονέ happy birthday κολλημένο. Μinimal lover γενικά και διόλου kitsch.
Σε παρόμοιο πνεύμα, έβαλα κι εγώ λοιπόν την πέρλα μου, με αρβύλα φυσικά, καθότι δεν πήγαινα μπουζούκια και προέκυψε το πρόβλημα του φορέματος που σου φτάνει στον αφαλό με το που σηκώσεις τα χέρια.. Η λύση ήταν ένα σορτσακι εσώρουχο πάνω από το καλσόν. Ορμώμενη από τέτοιου είδους epic fails που κρύβουμε πολύ έξυπνα, βρήκα αυτό το videaki, ξέρω ότι όλες θα ταυτιστείτε με πάνω από τα μισά:
Το δώρο ήταν φόρεμα με οριζόντιο λευκό μαύρο άζτεκ πριντ τύπου skater-girly, αλλά δε μπορώ να νιώσω καθόλου τον προβληματισμό του "μου τονίζει το στήθος νομίζω" καθώς είμαι και 3-4-5 νούμερο πίσω. Για όσες πήραμε το δώρο πάντως ήταν σίγουρα μια πολύ επιτυχημένη επιλογή και μπράβο μας!
Επόμενο topic, ο ασταθής κύκλος περιόδου. Όποια έχει βρει λύση ας με ενημερώσει διότι πάνε 48 μέρες που έχω τρελαθεί από νεύρα, πρώτα πάει η κοιλιά μου και μετά εγώ, έχω πάνω από 10 σπυράκια, θέλω να φάω όλο το σπίτι, ο deliverάς της κρεπερί κοντεύει να με μάθει με το όνομά μου και δε χρειάζεται πλέον καν να πω "μια με πραλίνα και oreo" (γιαμ γιαμ τι το θυμήθηκα πάλι". Α και τώρα που είπα για κρέπα, θέλω να ΘΑΨΩ την κρεπερί εκεί στην Πανόρμου που είναι πάνω στο δρόμο γιατί έχει απαράδεκτη κρέπα και πολύ ακριβή. Να μπει στα dont's πάραυτα.
Επίσης μετά από ατύχημα από overdrinking στην παρέα και - πώς να το θέσω ευγενικά - το μενού όλης της μέρας της κοπέλας κατέληξε στα πεζοδρόμια της Πανόρμου, έχω να πω σε όλους κι ας μην το πιστεύετε, όταν έχετε τάση για εμετό, πάρτε μια coca cola, κουνήστε τη να φύγει το ανθρακικό και πιείτε τη και το στομάχι θα στρώσει. Αλήθεια! Φυσικά αποφύγετε το νερό, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.
Έχω να σας δείξω και 2 τσάντες. Τη μια τη βρήκα εντελώς τυχαία, την αγόρασα 4.50ευρώ και στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα έργο τέχνης που υποθέτω κανείς από όσους επιμελήθηκαν τη δημιουργία της και την πώλησή της στο συγκεκριμένο μαγαζί, δε γνώριζε. Ο καλλιτέχνης ονομάζεται Fabian Ciraolo και ακολουθούν και το έργο και η τσάντα. Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ που την αγόρασα στην ξεφτίλα, ή να λυπηθώ που ευτελίζεται η τέχνη.
Η άλλη είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Και για κάποιο λόγο πιστεύω ότι οι μεγάλες τσάντες αδυνατίζουν. Ε αυτή με δείχνει μισή (ή έστω θα 'θελα!).
Εκεί πήγαμε κι εμείς χτες λοιπόν να γιορτάσουμε το γενέθλιο φιλενάδας που έκλεισε επιτέλους τα 23, γιατί μέχρι και μια μέρα πριν έλεγε πως είναι 22! Αλλά εντάξει οι γυναίκες είμαστε όσο νιώθουμε, γι' αυτό κι εμείς βάλαμε τα κεράκια να δείχνουν 32(!) Επίσης της φόρεσα μια διακριτικότατη στέκα που αγόρασα, με μια τουρτα πλαστική με φούξια γκλίτερ, λευκό φραμπαλά, άσπα-ροζ φουντάκια, 3 πλαστικά κεριά να εξέχουν προς τα πάνω, κι ένα χρυσοσκονέ happy birthday κολλημένο. Μinimal lover γενικά και διόλου kitsch.Σε παρόμοιο πνεύμα, έβαλα κι εγώ λοιπόν την πέρλα μου, με αρβύλα φυσικά, καθότι δεν πήγαινα μπουζούκια και προέκυψε το πρόβλημα του φορέματος που σου φτάνει στον αφαλό με το που σηκώσεις τα χέρια.. Η λύση ήταν ένα σορτσακι εσώρουχο πάνω από το καλσόν. Ορμώμενη από τέτοιου είδους epic fails που κρύβουμε πολύ έξυπνα, βρήκα αυτό το videaki, ξέρω ότι όλες θα ταυτιστείτε με πάνω από τα μισά:
Το δώρο ήταν φόρεμα με οριζόντιο λευκό μαύρο άζτεκ πριντ τύπου skater-girly, αλλά δε μπορώ να νιώσω καθόλου τον προβληματισμό του "μου τονίζει το στήθος νομίζω" καθώς είμαι και 3-4-5 νούμερο πίσω. Για όσες πήραμε το δώρο πάντως ήταν σίγουρα μια πολύ επιτυχημένη επιλογή και μπράβο μας!
Επόμενο topic, ο ασταθής κύκλος περιόδου. Όποια έχει βρει λύση ας με ενημερώσει διότι πάνε 48 μέρες που έχω τρελαθεί από νεύρα, πρώτα πάει η κοιλιά μου και μετά εγώ, έχω πάνω από 10 σπυράκια, θέλω να φάω όλο το σπίτι, ο deliverάς της κρεπερί κοντεύει να με μάθει με το όνομά μου και δε χρειάζεται πλέον καν να πω "μια με πραλίνα και oreo" (γιαμ γιαμ τι το θυμήθηκα πάλι". Α και τώρα που είπα για κρέπα, θέλω να ΘΑΨΩ την κρεπερί εκεί στην Πανόρμου που είναι πάνω στο δρόμο γιατί έχει απαράδεκτη κρέπα και πολύ ακριβή. Να μπει στα dont's πάραυτα.
Επίσης μετά από ατύχημα από overdrinking στην παρέα και - πώς να το θέσω ευγενικά - το μενού όλης της μέρας της κοπέλας κατέληξε στα πεζοδρόμια της Πανόρμου, έχω να πω σε όλους κι ας μην το πιστεύετε, όταν έχετε τάση για εμετό, πάρτε μια coca cola, κουνήστε τη να φύγει το ανθρακικό και πιείτε τη και το στομάχι θα στρώσει. Αλήθεια! Φυσικά αποφύγετε το νερό, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.
Έχω να σας δείξω και 2 τσάντες. Τη μια τη βρήκα εντελώς τυχαία, την αγόρασα 4.50ευρώ και στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα έργο τέχνης που υποθέτω κανείς από όσους επιμελήθηκαν τη δημιουργία της και την πώλησή της στο συγκεκριμένο μαγαζί, δε γνώριζε. Ο καλλιτέχνης ονομάζεται Fabian Ciraolo και ακολουθούν και το έργο και η τσάντα. Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ που την αγόρασα στην ξεφτίλα, ή να λυπηθώ που ευτελίζεται η τέχνη.
Η άλλη είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Και για κάποιο λόγο πιστεύω ότι οι μεγάλες τσάντες αδυνατίζουν. Ε αυτή με δείχνει μισή (ή έστω θα 'θελα!).
Α ένα ακόμα Highlight της χτεσινής βραδιάς ήταν το μοναδικό gadgetάκι από το Μακεδονικό χαλβά που γίνεται αγκιστράκι για τσάντες κλπ. Φυσικά έγινε περιζήτητο και βόλεψε αρκετές από εμάς. Σημειωτέον τοποθετείται σε οποιοδήποτε τραπέζι και με το βάρος δεν κινείται και γενικά είναι υπέροχο!
Στα σημαντικά αυτού του ποστ, θυμήθηκα χτες έναν παλιό μου 'κολλητό'. Αν είχες λόξυγγα εγώ ήμουν. Έχουμε να μιλήσουμε σχεδόν 2 χρόνια επειδή - τι πρωτότυπο - βρήκε γκόμενα. Αν και ποτέ δεν μου το είπε αυτό, αλλά έβρισκε πάντα τις πιο απίθανες δικαιολογίες (εξ ου και τον έχω αποθηκεύσει στο κινητο μου "άνθρωπος δικαιολογία). Πραγματικά αυτή που χρησιμοποίησε για να δικαιολογήσει την πολύμηνη εξαφάνισή του περιελάμβανε καστ 20 ηθοποιών, οικογένεια, προσωπικό δράμα, προβλήματα τζόγου, χαρτοπαιξίας, χρεωκοπίας, καθώς και κλεπτομανία. Αυτά είναι τα επακόλουθα της χρόνιας παρακολούθησης Φώσκολου μετά της γιαγιάς. Το αστείο δε της υπόθεσης είναι ότι πετυχαίνω κατά καιρούς φίλους του στο δρόμο και όλοι αναρωτόμεθα το ίδιο "Πού να βρίσκεται, ζει, πέθανε;" Δε νομίζω να διαβάσει αυτό το ποστ (θα συμβεί το κλασικό εκνευριστικό που ανεβάζεις κάτι σα σπόντα για κάποιον και νιώθεις πολύ μάγκας, ενώ εκείνος δεν το βλέπει ποτέ), αλλά και να το διαβάσει δεν έχω κάτι παραπάνω να χάσω. Απλά κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο θυμώνω που είχα δίπλα μου τόσο κλισέ ανθρώπους. Αυτό το στόρι 'φίλος ξεχνάει φίλους επειδή το νινί σέρνει καράβι' έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα από τις απαρχές του γνωστού κόσμου. Γι'αυτό δε θα πάμε μπροστά, we lack creativity.
Θα κλείσω με εμένα σε μια αποκλειστική φωτό που ντράπηκα και δεν ανέβασα ποτέ φουμπού, αλλά επειδή ένιωθα ότι μιας που το 'βγαλα το μπούτι δεν πρέπει να πάει χαμένο, θα το ανεβάσω εδώ:
Τραγούδι της ημέρας, ένα που μου θυμίζει τη χτεσινή. Βάλτε και μια βότκα-redbull και κουνήστε το:
Μεθυσμένα φιλιά,
Μάριον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου