Σήμερα επέστρεψε η φίλη μου από το Εδιμβούργο. Θα πάει για μεταπτυχιακό από Σεπτέμβρη και είπε να το επισκεφθεί και νωρίτερα να αφουγκραστεί την εκεί φάση. Περιγραφές από κάστρα και τέλεια μεσαιωνικά κτήρια δε μου λένε τίποτα μέχρι να τα δω από κοντά. Αυτό που πραγματικά μου μίλησε ήταν η παραγγελιά που της είχα κάνει και ευτυχώς βρίσκεται σώα και αβλαβής στα χέρια μου. Μιλάμε για τα τελειότερα καλοκαιρινά παπούτσια. Ποιες παντόφλες που προσπαθούν να μας υποχρεώσουν να λατρέψουμε τα Zara (μπλιαχ), ποια Jeffrey, το μέλλον είναι εδώ και ονομάζεται JELLY SHOES. Ναι πολύ σωστά, αυτό που φορούσαμε μικρά για να μπούμε για μπάνιο στη θάλασσα μην κάνει βαβά το πατουσάκι από το κοφτερό βότσαλο. Μόνο που τώρα πια είναι trendy, μαύρο και με τρακτερωτό τακούνι, α και λουστρίνι φυσικά καθότι jelly και full πλαστικά! Τα αγαπώ! Ζηλέψτε τα (άρεσαν και στον Τουλούζ!)
Mου έφερε και κάτι βουτυρένια μπισκοτάκια (μιαμ μιαμ τίγκα στη θερμίδα όμως, νιώθω ήδη έχουν προσθέσει ένα νούμερο στο σωσίβιο της περιφέρειας) και μια λίμα με σκωτσεζάκια! Ευχαριστώ φιλενάδα <3

Τώρα που είπα 'φιλενάδα', πόσο αυτή η λέξη έχει αντικαταστήσει στο λέξιλόγιο μου τα βαρύγδουπα 'κολλητή', 'καλύτερη φίλη'. Είναι τόσο κατινίστικο και ταυτόχρονα τόσο γλυκό και έχω προσέξει ότι όντως έτσι αποκαλώ τις πιο κοντινές μου φίλες. Γιατί γιατί είναι οι φίλες εντέλει; Να εκμυστηρευτείς την κατινιά που έκανες/σκέφτηκες, να σου πουν 'ε ντροπή' και μετά να γελάτε όλες μαζί και να μοιράζεστε τις τύψεις. Φιλενάδες λοιπόν. Κι επίσης η εμπειρία μου έχει δείξει ότι οι απόλυτες και οι μεγάλες λέξεις μόνο κακό μπορούν να κάνουν. Κάντε μεγάααααλες πράξεις και τις λέξεις αφήστε τις να τριγυρίζουν στο μυαλό. Μ' έχει πιάσει εντωμεταξύ και μια μελλοντοφοβία. Ποιοι θα μείνουν εκεί που βρίσκονται τώρα, ποιοι θα φύγουν; Δε βαριέσαι, όλα για τον άνθρωπο είναι. Και χωρίς να θέλω να σας απειλήσω, βλέπετε πώς καταντούν όλοι όσοι σταματούν να με κάνουν παρέα. Δε μιλώ εγώ, τα γεγονότα. Και δε θέλω αυτό να ερμηνευτεί ως ψυχολογικός εκβιασμός. Ουχί, απλώς ανθρώπινο άγχος.
Επόμενη παρατήρηση ημέρας Πέμπτης η Βλαχομανία. Διαφημίσεις Jumbo, Κάτω Παρτάλι, μια συμμαθήτρια μου στα Γερμανικά που λέει το 'nicht' με νι. Όχι ότι είναι κακό, απλώς ένα χωριάτικο συνονθύλευμα έλαβε σήμερα χώρα στο κεφάλι μου και σκέφτηκα τι θα συμβεί αν αύριο μεθαύριο φορεθεί στο ίδιο ποσοστό που φοριούνται οι Ugg;; Ας δούμε πώς θα δουλέψει και τούτη η καρικατούρα. Γιατί περί καρικατούρας πρόκειται, ειδικά η διαφήμιση Jumbo (και να σημειωθεί ότι εγώ ήμουν στους υπέρμαχους της Στανίση πέρσι).
Θα κλείσω με τέχνη. Για την ακρίβεια μόδα. Όχι τέχνη. Διχάζομαι. Δε χρειάζονται διαχωρισμό. Αυτή η μόδα είναι τέχνη. Ladies and gentlemen meet Thom Browne. Για 'μένα πάντως είναι ο νέος Mcqueen. Kαι ναι εδώ μ' αρέσουν οι ΜΕΓΑΛΕΣ λέξεις. Αλλά προτιμώ τις μεγάλες δημιουργίες.
Βιβλίο της ημέρας θα είναι Η αφροδίτη με τη γούνα για 2 κυρίως λόγους.
1. Το μοναδικό εξώφυλλό της (στη δική μου έκδοση) δια χειρός Κλιμτ
2. Το μοναδικά σεξουαλικό διήγημα με τον διάχυτο αισθησιασμό και την πλήρη απουσία σεξουαλικών σκηνών. Πώς γίνεται αυτό; Μια ανάγνωση θα σας πείσει.
Επίσης όσοι δεν το ξέρετε, να πάτε στον Κόκκινο Λωτό. Ζωοδόχου Πηγής 5, Εξάρχεια. Self service, κουκλίστικο και παμφθηνα κοκτέιλ/καφές/τσάι κλπ.
Και φυσικά κλείνω με τραγούδι και τρομερό βιντεάκι
Jelly kisses,
Marion



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου