Mεγάλη Δευτέρα και αποφάσισα να κράξω σήμερα, ώστε να εξομολογηθώ Μεγάλη Τετάρτη (μέρα αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας που μετανόησε, πίστεψε στο Χριστό και άλειψε τα πόδια του με μύρο), μπας και με συγχωρέσετε. Ας ξεκινήσουμε παίρνοντας ως δεδομένο ότι τα Ευαγγέλια και η Αγία Γραφή ισχύουν και δεν είναι ένα παμπάλαιο, συνωμοτικό παραμυθάκι, που μεγάλωσε και έπλυνε εγκεφάλους για γενιές και γενιές. Εγώ βέβαια θα 'θελα να ζω 500-1000 χρόνια μετά, όταν θα τάζουν θυσία κουκουβάγιας και ουρά αρουραίου στον άγιο Χάρυ Πότερ τον πρώτο, για να μπει το παιδί στο δημόσιο. Έστω λοιπόν ότι όλα αυτά στα οποία πιστεύουν εκατομμύρια θρήσκοι ανά τον κόσμο είναι αλήθεια. Τόσες μέρες νηστεία για την κάθαρση του σώματος και ξέρω 'γω τι, αλλά με αφορμή τη θυσία του θεανθρώπου τόσες χιλιάδες χρόνια πίσω. Όχι επειδή έχεις ανάγκη την αποτοξίνωση, και τόσο καιρό λίγδωνες ασυστόλως το αντεράκι σου, όοοοχι συμπάσχεις με τα πάθη του χριστούλη. Για να μη σχολιάσω το καθόλα πένθιμο πανηγυράκι του επιτάφιου. Τίγκα στο γαρύφαλλο που έμεινε από το χτεσινό μπουζούκι και την κάθε θείτσα με μαλλί κομμωτηρίου, τάχα μου να θρηνεί. Και κοριτσάκια/παρθένες να περάσουν από κάτω 3 φορές. Τι χαζά είναι αυτά. Αν και μάλλον αυτός ο άγραφος νόμος περί παρθένας έχει πια αρθεί, θέλοντας και μη.
Κυριακή ξημερώματα εικάζεται ότι αναστήθηκε ο Χριστός, αλλά Σάββατο βράδυ ο Έλληνας δε μπορεί να μη γιορτάσει, περιμένει να πάει 12, ντύνεται, βάφεται, φτιάχνεται και καβάλα πάει στην εκκλησιά. Όπως μας βολεύει, όχι όπως έγινε. Ασχολίαστο ότι το Άγιο Φως μοιράζεται κάθε χρόνο από τα Ιεροσόλυμα σε όλο τον κόσμο και δεν είναι απλά αναπτήρας. (Άπιστος Θωμάς alert). Έχοντας λοιπόν πενθίσει όλη την εβδομάδα επειδή ο σωτήρας της ανθρωπότητας σταυρώθηκε και θυσιάστηκε, τι πιο φυσιολογικό, από το να χαρούμε που αναστήθηκε. Δεκτό το συναίσθημα, ο τρόπος εκδήλωσής του είναι για 'μένα λιγάκι αμφιλεγόμενος. Κατά πόσο δείχνει ότι χαίρεσαι για την 'ανάληψη του κυρίου' το να δέσεις και να σουβλίσεις ένα ζώο, χορεύοντας παραδοσιακά γύρω του πιασμένοι χέρι-χέρι, ενώ στην ιστορία σου η σούβλα είχε ψήσει κι έναν Αθανάσιο Διάκο, δεν ξέρω. Όχι ότι έχει σχέση, αλλά μιλάμε για ένα λαό τέρμα συμβολολάγνο, αν αποφασίζεις ότι κάποια σύμβολα είναι ιερά, διάλεξε τι και πώς. Για να μη σχολιάσω το κοκορέτσι και τους ναυτικούς κόμπους από εντεράκια. Ας αποδεχτούμε ότι το Πάσχα είναι άλλη μια Τσικνοπέμπτη για όσους δούλευαν την Παρασκευή και δεν πρόλαβαν να το ευχαριστηθούν. Σε καμία περίπτωση δε μπορώ να κατηγορήσω όσους πράγματι λυπούνται όλη τη βδομάδα, νηστεύουν και η Κυριακή είναι γι' αυτούς μέρα κατάνυξης. Απλώς το μενού, ο τρόπος μαγειρέματος, και τα φτιασίδια, εμένα με βρίσκουν αντίθετη. Αν και σε όποιο βαθμό η ιστορία αυτή είναι αληθινή, ο τρόπον τινά κανιβαλισμός συνοδευόμενος από Γωγώ Τσαμπά δε νομίζω ότι θα ήταν αποδεκτός από κανενός τύπου Μεσσία. Άσε το άλλο: ημερολογιακά το Πάσχα ορίζεται κάθε χρόνο σύμφωνα με την Πανσέληνο. Γενικότερα όλα είναι έγκυρα, επιβεβαιωμένα και βασίζονται σε αδιάσειστα στοιχεία και μαρτυρίες. Πιο πιθανό βρίσκω το να τσεκάρουν τις προβλέψεις της ΕΜΥ, ώστε να ξέρουν ότι θα βρέχει Μεγάλη Παρασκευή.
Δεν είμαι ιερόσυλη, απλά σιχαίνομαι τους θρήσκους και τους απαίδευτους, και αδικαιολόγητους φανατισμούς. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί πρέπει να φορέσεις μακριά φούστα για να προσκυνήσεις σ' ένα μοναστήρι. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αν μονάσεις πρέπει μια ζωή να στερείσαι, αλλά οι πατριάρχες σκάνε από φαϊ και πλούτη. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί κάθε Κυριακή στην εκκλησία έπρεπε να κοινωνώ "σώμα και αίμα Χριστού" (άλλο κανιβαλιστικό έθιμο - αν και το κρασάκι ήταν πεντανόστιμο, αλλά ποτέ δε χώνεψα που το έτρωγα από το ίδιο κουτάλι με τα παππούδια που προηγήθηκαν. Σίχαμα και πάρτυ μικροβίων.) Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί τα σκουλαρίκια, τα χρωματιστά μαλλιά και τα σκισμένα ρούχα σε έκαναν δακτυλοδεικτούμενο ακόμα και μέσα στον οίκο του Θεού. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί χριστιανισμός και όχι βουδισμός ή μουσουλμανισμός κλπ. Όλα ήταν θέμα συγκυριών και τύχης. Βυζάντιο, Μεγ' Αλέξανδρος και γεωγραφικά συμφέροντα κι ο κλήρος έπεσε στην Ελλάδα να έχει ως επίσημη θρησκεία της τον χριστιανισμό. Δεν κάνω προσηλυτισμό, απλά εκθέτω τους προβληματισμούς μου. Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση προστάζει η θρησκεία μας, αλλά εγώ δεν είδα κανέναν πιστό που έχει 2 χιτώνες να δίνει τον έναν (συνήθως κλέβουν για να τους κάνουν 10), για να μη θυμηθώ τη βόλτα πάνω στο νερό, ή τον πολλαπλασιασμό των ψαριών. Όλοι σήμερα παλεύουν για μια καλύτερη ζωή, ποιοτικά και ποσοτικά. Το χρήμα είναι ο Θεός και προσποιηθείτε με οποιαδήποτε γιορτή θέλετε, ότι εσείς έχετε όντως ιερό και όσιο. Οι πραγματικοί άγιοι είναι εκείνοι που προσφέρουν κι όχι όσοι πιστεύουν και ακολουθούν κατά γράμμα το μενού της νηστείας. Ο άνθρωπος είχε ανέκαθεν ανάγκη να πιστεύει σε κάποιον, σ' εκείνον που θα του γεννά την ελπίδα για το αύριο, ώστε να συνεχίζει τη ζωή του. Πιστέψτε λοιπόν καταρχήν σ' αυτά που βλέπετε και αφήστε τις γραφές. Πιστέψτε σ' εσάς και στους γύρω σας. Αγαπάτε (αυτό το έλεγε και ο Χριστός, να και η ταύτιση απόψεων) και δημιουργήστε. Κι αν το κάνετε αυτό, και την ώρα της Κρίσης σας πει ότι κάνατε ακόλαστη ζωή, εύχομαι να καώ εγώ στη θέση σας στα καζάνια της κολάσεως.
Φυσικά θα ακολουθήσουν κι άλλα ποστ, αλλά είπα να φύγει το σημερινό να τελειώνουμε. Μόλις έμαθα ότι στα νηστίσιμα κουλούρια η μάνα μου βάζει το ζουμί από βρασμένη στάχτη. Μαντζούνια και μαύρη μαγεία, Θεέ και Κύριε αυτός ήταν ο κόσμος που ονειρεύτηκες όταν τον δημιουργούσες;
ΥΓ: ένα βίντεο δώρο, με κάτι που αυτή η γιαγιά σίγουρα κατάφερε χωρίς προσευχή, αλλά με αγάπη και θέληση.
Σας φιλώ 3 φορές.
Κυριακή ξημερώματα εικάζεται ότι αναστήθηκε ο Χριστός, αλλά Σάββατο βράδυ ο Έλληνας δε μπορεί να μη γιορτάσει, περιμένει να πάει 12, ντύνεται, βάφεται, φτιάχνεται και καβάλα πάει στην εκκλησιά. Όπως μας βολεύει, όχι όπως έγινε. Ασχολίαστο ότι το Άγιο Φως μοιράζεται κάθε χρόνο από τα Ιεροσόλυμα σε όλο τον κόσμο και δεν είναι απλά αναπτήρας. (Άπιστος Θωμάς alert). Έχοντας λοιπόν πενθίσει όλη την εβδομάδα επειδή ο σωτήρας της ανθρωπότητας σταυρώθηκε και θυσιάστηκε, τι πιο φυσιολογικό, από το να χαρούμε που αναστήθηκε. Δεκτό το συναίσθημα, ο τρόπος εκδήλωσής του είναι για 'μένα λιγάκι αμφιλεγόμενος. Κατά πόσο δείχνει ότι χαίρεσαι για την 'ανάληψη του κυρίου' το να δέσεις και να σουβλίσεις ένα ζώο, χορεύοντας παραδοσιακά γύρω του πιασμένοι χέρι-χέρι, ενώ στην ιστορία σου η σούβλα είχε ψήσει κι έναν Αθανάσιο Διάκο, δεν ξέρω. Όχι ότι έχει σχέση, αλλά μιλάμε για ένα λαό τέρμα συμβολολάγνο, αν αποφασίζεις ότι κάποια σύμβολα είναι ιερά, διάλεξε τι και πώς. Για να μη σχολιάσω το κοκορέτσι και τους ναυτικούς κόμπους από εντεράκια. Ας αποδεχτούμε ότι το Πάσχα είναι άλλη μια Τσικνοπέμπτη για όσους δούλευαν την Παρασκευή και δεν πρόλαβαν να το ευχαριστηθούν. Σε καμία περίπτωση δε μπορώ να κατηγορήσω όσους πράγματι λυπούνται όλη τη βδομάδα, νηστεύουν και η Κυριακή είναι γι' αυτούς μέρα κατάνυξης. Απλώς το μενού, ο τρόπος μαγειρέματος, και τα φτιασίδια, εμένα με βρίσκουν αντίθετη. Αν και σε όποιο βαθμό η ιστορία αυτή είναι αληθινή, ο τρόπον τινά κανιβαλισμός συνοδευόμενος από Γωγώ Τσαμπά δε νομίζω ότι θα ήταν αποδεκτός από κανενός τύπου Μεσσία. Άσε το άλλο: ημερολογιακά το Πάσχα ορίζεται κάθε χρόνο σύμφωνα με την Πανσέληνο. Γενικότερα όλα είναι έγκυρα, επιβεβαιωμένα και βασίζονται σε αδιάσειστα στοιχεία και μαρτυρίες. Πιο πιθανό βρίσκω το να τσεκάρουν τις προβλέψεις της ΕΜΥ, ώστε να ξέρουν ότι θα βρέχει Μεγάλη Παρασκευή.
Δεν είμαι ιερόσυλη, απλά σιχαίνομαι τους θρήσκους και τους απαίδευτους, και αδικαιολόγητους φανατισμούς. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί πρέπει να φορέσεις μακριά φούστα για να προσκυνήσεις σ' ένα μοναστήρι. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί αν μονάσεις πρέπει μια ζωή να στερείσαι, αλλά οι πατριάρχες σκάνε από φαϊ και πλούτη. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί κάθε Κυριακή στην εκκλησία έπρεπε να κοινωνώ "σώμα και αίμα Χριστού" (άλλο κανιβαλιστικό έθιμο - αν και το κρασάκι ήταν πεντανόστιμο, αλλά ποτέ δε χώνεψα που το έτρωγα από το ίδιο κουτάλι με τα παππούδια που προηγήθηκαν. Σίχαμα και πάρτυ μικροβίων.) Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί τα σκουλαρίκια, τα χρωματιστά μαλλιά και τα σκισμένα ρούχα σε έκαναν δακτυλοδεικτούμενο ακόμα και μέσα στον οίκο του Θεού. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί χριστιανισμός και όχι βουδισμός ή μουσουλμανισμός κλπ. Όλα ήταν θέμα συγκυριών και τύχης. Βυζάντιο, Μεγ' Αλέξανδρος και γεωγραφικά συμφέροντα κι ο κλήρος έπεσε στην Ελλάδα να έχει ως επίσημη θρησκεία της τον χριστιανισμό. Δεν κάνω προσηλυτισμό, απλά εκθέτω τους προβληματισμούς μου. Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση προστάζει η θρησκεία μας, αλλά εγώ δεν είδα κανέναν πιστό που έχει 2 χιτώνες να δίνει τον έναν (συνήθως κλέβουν για να τους κάνουν 10), για να μη θυμηθώ τη βόλτα πάνω στο νερό, ή τον πολλαπλασιασμό των ψαριών. Όλοι σήμερα παλεύουν για μια καλύτερη ζωή, ποιοτικά και ποσοτικά. Το χρήμα είναι ο Θεός και προσποιηθείτε με οποιαδήποτε γιορτή θέλετε, ότι εσείς έχετε όντως ιερό και όσιο. Οι πραγματικοί άγιοι είναι εκείνοι που προσφέρουν κι όχι όσοι πιστεύουν και ακολουθούν κατά γράμμα το μενού της νηστείας. Ο άνθρωπος είχε ανέκαθεν ανάγκη να πιστεύει σε κάποιον, σ' εκείνον που θα του γεννά την ελπίδα για το αύριο, ώστε να συνεχίζει τη ζωή του. Πιστέψτε λοιπόν καταρχήν σ' αυτά που βλέπετε και αφήστε τις γραφές. Πιστέψτε σ' εσάς και στους γύρω σας. Αγαπάτε (αυτό το έλεγε και ο Χριστός, να και η ταύτιση απόψεων) και δημιουργήστε. Κι αν το κάνετε αυτό, και την ώρα της Κρίσης σας πει ότι κάνατε ακόλαστη ζωή, εύχομαι να καώ εγώ στη θέση σας στα καζάνια της κολάσεως.
Φυσικά θα ακολουθήσουν κι άλλα ποστ, αλλά είπα να φύγει το σημερινό να τελειώνουμε. Μόλις έμαθα ότι στα νηστίσιμα κουλούρια η μάνα μου βάζει το ζουμί από βρασμένη στάχτη. Μαντζούνια και μαύρη μαγεία, Θεέ και Κύριε αυτός ήταν ο κόσμος που ονειρεύτηκες όταν τον δημιουργούσες;
Θα κλείσω με ένα ταιριαστό χιτάκι των παιδικών μου χρόνων.
ΥΓ: ένα βίντεο δώρο, με κάτι που αυτή η γιαγιά σίγουρα κατάφερε χωρίς προσευχή, αλλά με αγάπη και θέληση.
Σας φιλώ 3 φορές.
Μάριον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου